Senden kaçıp, seni çok özlemek, bilemezsin ki...
Çok çocukça belki, yada belki birazcık kadınca bir özlem...
Nasılda bir ince sızı tutuyor yüreğimi...
Bu gün ellerime sıcaklığın bulaşsın istiyorum...
Bu sabah yüreğime her zamankinden fazla...
Sevgini mayalıyorum...
Ben senin özleminde yüzüyorum bu gün...





Canımın içi, yüreğimin vazgeçilmezi...
Benim ciğerim yanıyor bugün..
Özlemin taştı bu gün, okyanus oldu yüreğimde...
Durup durup seninle karşılaşıyorum bu gün...
Her köşebaşında her caddede sen varsın..
Göz göze geliyoruz bir an için...
Ben o üzüm karası gözlerini öyle çok özlemişimki...





Bu gün bütün şiirler seni anlatıyor...
Dinlediğim tüm şarkıların içinde sen varsın...
Oysa tam karşımda resmin var...
Ona bakıyorum, varlığın özlemime yetmiyor...
Halbuki kendimi kandırmam öyle kolay ki...
Kolay ama nedense kanmıyor yüreğim...
Denedim deniyorum ama yetmiyor işte...





Şimdi yüreğimin en içindesin can tanem...
En derinliklerindesin, seni hayal etmenin...
Hiç haberin yok biliyorum sana yazdıklarımdan...
Oysa çekmecelerim sana yazdıklarımla dolu...
Hiç okunmayaklarını, okunmadan sararacaklarını...
Bildiğim halde hala yazıyorum...
Olsun yazmak rahatlatıyor beni...





Dünyanın en güzel kokan varlığısın sen...
Yüzümü güldüren, hayatımın vazgeçilmez parçasısın...
Rabbimin bana verdiği en büyük ödül...
Yeryüzünün en güzel armağanısın...
Yüzünü özledim, sesini özledim...
Gözlerini özledim, gülüşünü özledim...
Özlem nasıl anlatılırki başka, özledim çok özledim işte...